Foto album | Maliki Ranch ACD

Home
Over ons
Evaland Raya
Evaland Vexa
Pups
Foto album
Show uitslagen
Avonturen kanaal
Contact

Naar de Crufts 2026 Deel 1

Hoi Allemaal wij zijn Raya en Vexa en samen met ons baasje zijn we naar de Crufts geweest. We wisten eigenlijk niet wat dat was. Maar ons baasje had blijkbaar al meerde keren geweest. Een jaar lang hebben we er voor gewerkt.

Raya: S'morgens vroeg moesten we al opstaan, want we zouden heel vroeg vertrekken. Baasje had getwijfeld zouden we met de boot gaan of met de trein. Blijkbaar was het met de trein. Al bij al vonden we het wel spannend.

Vexa: JA ja s'avonds was de auto helemaal ingeladen. Eten en drinken, onze paspoorten, de inkomstkaarten enz... Niks werd aan het toeval overgelaten. Tot dat we in Frankrijk stonden. Hoe heette dat plaatsje alweer Raya, Clasai of zo iets .

Raya: Nee Vexa Het is Calais.

Vexa: ja dat was het.

Raya: We vonden het best wel spannend, eerst werd er zo een raar apparaat langs onze nek gewreven en dat zei bliep. Blijkbaar was dat om onze chipnummer te controleren. Maar ja toen begon het mis te lopen.

Vexa: waf waf, Die meneer begon zo een beetje raar op en af te lopen met onze boekjes. Opeens komt hij zeggen dat een van onze medicijnen die we gekregen hadden niet toegelaten was in Engelsekant.

Raya: Ach Vexa, het is Engeland.

Vexa: Ha ja Raya, weet je het zeker.

Raya: Ja ik weet het heel zeker (geeuw). Die meneer zei dat we moesten wachten en naar een dierenarts gaan in Calais. Maar daar had baasje geen zin in. Het was 4 uur in de ochtend. Anders moesten we daar nog 5 uur wachten. Gelukkig konden ze het regelen dat we de centjes voor de trein niet kwijt waren.

Dus wij allen weer terug naar huis.

Vexa: Hihi van een kort uitstapje gesproken. Maar gelukkig kon baasje het regelen met onze Dierenarts. En om 8 uur konden we terug vertrekken naar Engelseland.

Raya: Vexa het is Engeland. We hebben snel snel snel gereden om zo vlug mogelijk bij de trein te zijn. Want alles moest terug gecontroleerd worden.

Vexa Baasje zie dat we mischien niet zouden mee mogen, maar hij ging zijn best doen. Toen we daar terug aankwamen was het zo druk, allemaal vriendjes die ook naar de Curfts gingen.

Raya: Oooo vexa het is crufts en ja er stonden velen enthousiast te wachten.

Vexa: Toen was het ons beurt. Baasje heet het heel goed uitgelegd. Maar die mevrouw zie niks. Weeral begonnen ze rond te lopen en baasje bogon te zweten. Na een 20 minutjes mochten we dan eindelijk naar de trein rijden.

Raya Een beetje door rijden, een beetje wachten en weer een beetje rijden. Het ging vlot, we mochten al snel in de buik van een raar dinge rijden. Baasje zie dat dit de trein was en dat we een beetje konden rusten.

Vexa: Maar hij heeft wel de gehele tijd een boekje zitten lezen.

Raya: ineens begonen we te reijden en zaten we helemaal aan de verkeerde kant van de weg. Maar blijkbaar was dat gewoon.

Vexa: We hebben nog lang gereden voordat we stopten om de pootjes te strekken, maar eerst vers drinken en wat korreltjes en dan mochten we een beetje spelen.

Raya: Blijkbaar hadden we tijd om naar ons hotel te gaan.

Vexa: Ja joepie konden we terug op het bed spelen en verstoppertje spelen onder het bed.

Raya en Vexa: Maar dat is voor een ander verhaaltje .

Crufts deel 2

Raya en Vexa: Hallo,

Raya: Hier zijn we dan voor deel 2 van onze reis naar de crufts.

Vexa: Ja Raya we hebben nog veel plezier gehad hé.

Raya: Ja Vexa, Maar eerst moesten we nog incheken in het hotel. Die meneer stelde zo van die rare vragen. We verstonden er niet veel van, maar baasje wel.

Vexa: Die meneer zei dat s'morgens daar lekker konden eten.

Raya: Nee Vexa niet wij maar baasje.

Vexa: Ja ja, maar we weren blij. Dan konden we op de kamer weer spelen en verstoppertje spelen onder het bed. Maar vooral met dat rare ding zo op en neer gaan.

Raya: Je bedoeld de lift zeker.

Vexa: Noemt dat zo? Maar het is wel prettig, het geeft een beetje kriebels in de buik.

Raya: Na het eten en een grote avondwandeling, was het tijd om vroeg te gaan slapen. We waren allemaal moe van een lange dag.

Vexa: Ik was nog laaaaaaannnng niet moe!!!!!

Raya: Jij bent nooit niet moe Vexa. Jij bent dan ook hypper, precies een kangeroo.

Vexa: Maar we waren wel vroeg wakker hé.

Raya: Pffff ik had nog wat kunnen slapen.

Vexa: Ach kom op Raya, je moet toch toegeven dat het best wel spanend was.

Raya: Ja Vexa dat wel. Onze 2de dag in Engeland. Zij toch rare mensen. Baasje zei dat het ondbijt worst was met spek en witte boontjes met een saus van tomaten en een ei.

Vexa: Wel jammer dat wij geen worst gekregen hebben. Het was alleen droge korels en water.

Raya: Baasje wilde niet te vroeg vertrekken, omdat het te druk zou zijn om naar daar te rijden. Maar we zijn zo rond 8 uur vertrokken. Na een half uurtje stonden we er bijna.

Vexa: Ja we stonden..... STIIIIIILLLLL, op de uitrit van de snelweg. Waarom noemt het snelweg, we waren helemaal niet snel weg.

Raya: Vexa mensen geven nu eenmaal rare namen aan iets. Maar het is waar we stonden stil. Zo nu en dan reden we een stukje. Ze noemen dat file.

Vexa: Hebben zeker een half uur moeten aanschuiven voordat we op de parking stonden.

Raya: Ja een V.I.P. parking. Er stonden er niet veel. gelukkig, zo konden we rustig uitstappen en baasje kon zijn materiaal en dat van ons op een karretje laden. Zo moesten we moesten we ook niet lopen.

Vexa: Gelukkig maar, heb je gezien hoeveel mensen er daar niet waren. Heb er nog nooit zo veel gezien.

Raya: Baasje had wel gezegd dat het, Het grootste evenement voor hondjes was.

Vexa: Moet wel lachen met baasje, toen we binnen waren was het een zoektocht om ons plaatsje te vinden. Naar links... euh nee.. naar rechts... of was het rechtdoor.

Raya: Hey, maar hij heeft het gevonden. Toen begon die telefoon te gaan. Baasje moets veel antwoorden geven. Dan werden er foto's van dat boekje gemaakt en verstuurd.

Vexa: Ja, we mochten er ook uit onze pootjes strekken en daar heb ik mijn broer Vuk terug gezien. Heb hem hartelijk verwekomt.

Raya: Zeker Vexa... zo luid dat je blafte, ik denk dat ze je tot thuis konden horen. Gelukkig heb ik op tijd ingegrepen.

Vexa: Oooooo je moet nu niet overdrijven ZUS.

Raya: Ik overdrijf niet, het was zo. Heb je die knappe reu gezien. Allee ik ben zijn naam kwijt. We hadden hem voorig jaar al eens gezien.

Vexa: Er waren daar wel meer knappen jongens. Maar ik denk dat ik wel weet wie je bedoeld. Tja hoe noemt hij nu meer..... We hebben hem als ik me niet vergis in Letland gezien.

Raya: Ja die is het dat ik bedoel. Goh wat is zijn naam alweer.

Vexa: Het is Bardo of niet.

Raya: Ja die is het.

Vexa: Baasje was ook druk bezig hé.

Raya: Ja, Hij heeft met veel mensen geproken. Ik kon het niet allemaal volgen, want regelmatig was baasje effen weg. Maar het was een drukke dag.

Vexa: Pffff ja dat wel. Dan zijn we nog een foto gaan maken, met zo een raar beeld. we moesten hoog zitten naast dat rare ding.

Raya: Ooo, je bedoeld die beker. Iedereen keek naar ons en wilde ook knuffelen. Maar ja Vexa moet weeral eens naar iedereen gaan snuffelen.

Vexa: O o o o Raya was een beetje bang.

Raya: Nee op mijn hoede, je weet nooit met zoveel mensen. Baasje had niet de verhoopte resultaten en wilde terug weg.

Vexa: Ja joepie. Dan konden we na de wandeling op het bed springen. Maar verstoppertje spelen zat er niet in. Ik kon jiet eens onder het bed. Maar daar stond ook zo een groot glos waar we ons eigen konden in zien. Dat was ook interesant.

Raya Hihihi, ja we zagen ins 2 keer. Na een goede nachtrust en enkele wandelingen later, konden we eindelijk inpakken en naar huis.

Vexa: Maar eerst zijn we nog naar een groot park geweest om een beetje zot te doen. Voordat we terug konden naar de trein.

Raya: Was wel blij dat alles terug normaal zou worden.

Raya en Vexa: Niks is beter dan je eigen nest thuis.

Of een tussenkop om het geheel overzichtelijk te maken

Schrijf een beschrijving voor deze subkop of wijzig deze naar wens.

Powered by JouwWeb